ســــــــــــــــــــــــــــــلام ما اومدیـــــــــــــــــــــــــــــــــم

اول از همه مینو الهــــــــــــــــــــــــــی فدای همه تون بشه

الهی قربونتون بشه ،خاک زیر پاتونه ،الهی قربونه ما دوتا هم بشه ایشـــــــــــــــــــــــــــــالله

(تا تو با شی از جونه کسی مایه بزاری)البته منظورمون مینوه هـــــــــا

میبینم که با همتون شیش که چه عرض کنم دوازده شده اینقدر که این مینو خودشیرینه

بابا خودشیریــــــــــــــــــــــن،شکر پاش ،شکلات،آبنبات چوبی ،شیرین پلو و (هر چیزی که توش شیرینی داره.......)

اینم واسه اتمامه حجت با بعضیـــــــــــــــــــــــــــــــــــا

دوستت دارم و دانم که تویی دشمن جانم (مینــــــــــــو)         از چه با دشمن جانم شده ام دوست ندانم

شعرو داشتیـــــــــــــــــــــــــــــــن(باقلوا)

اصولا حساب رسی تکمیل شد

حالا میریم سراغ آقا مجیــــــــــــــــــــــــــد

حالا ما قوطییــــــــــــــــــــــــــــم هــــــــــــــــــــــــــــــــــــــا!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

آره، داشتیم هـــــــــــــــا؟؟؟؟

اصولا اولین باره که  یه چیزی به مینومیگیم و همه ی شهر خبردار نشدن مگه بهتون نگفته که مراسمه کامپیوتر ترکونی داشتیم ؟؟؟؟؟

 

حالا شرح ماجرا

صبح ساعت 6 از خواب پا شدم با هزار جور مکافات و جلو زدن از رقیب سر سختی چون مهشید ،بالاخره تونستم خودمو روی صندلی کامی جون(کامپیوتر) تلپ کنم

تازه بازی گرم شده بود که مهشید با اون موهای اجق وجقش اینهــــــــــــو برق گرفته ها پرید تو اتاق و گفت:

حالا منو بیدار نمیکنی هـــــــــــــــــــــــــــــــــا.................

مهشید:آخه زرنگ کی ساعت 6صبح کامی بازی کرده که تو دومیش باشی؟؟؟؟

بلند شو برو بخواب (فکر کرده من ببو گلابیم و مثله بچگیهامون میرم می خوابم )به قوله مینویه بی مزه الهــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــی

ولی من زرنگی بخرج دادمو راضیش کردم ،باهم بازی کنیم آقا جاتون خالی تا ساعته 12 پایه کامی بودیم که هیچ ،مامانه بیچاره باید صدای کامی و جیغ و ویقای مهشید وتحمل میکرد

البته منم دسته کمی ازش نداشتم . خلاصه کنسر تی راه افتاده بود (البته کنسرته زشترین صدای دنیـا)

تـــــــــــــــــــازه هنوز حالـــــــــــــــــــــــــــــی به هولـــــــــــــــــــــــی بود که یه دفعه صفحه ی کامی جون سیاه شد مهشید گفت:بابا شانس و برم برقا رفت.

یه دفعه دیدم اِوااااااااااااااااااااااااااااااااااااا خاک عالم.....................

پنکه روشنه خلاصه قضیه کمی جنایی میزد که یه دفعه سر خانومه مارپل (مامانم =استاد مچ گیری و ضد حال)      از پشته کامی دراومد

هر دوتا سکته ناقصه رو زدیم رفت................

مامانم یه نیگا چپی کردو رفت ما هم که نتـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــرس دوباره کامی جونو روشنیدیم

حدودا ساعته 3 بود که دوباره امی صفحه اش سیاه شد

منو مهشیدم که سابقه دار بودیم فهمیدیم بلــــــــــــــــــــــــــه قضیه از کجا آب میخوره مامانی دوباره کامی و از برق کشیده

جاتون خالی فکر کردیم به ارواح پیوستیم اما جز کامی مرحوم کسه دیگه ای نترکیـــــــــــد(روحش شاد و یادش گرامی )

خلاصه با سیاستی که من و مهشید داشتیم یکم پاچه خواری مامانه رو کردیم و قول دادیم که هفته ی یه بار بیشترنیایم نت......... اونم راضی شد کامی رو دوا درمون کنه

محصوله مشترکی از کله پوکه 2 و 3 :مهشیــــــــــــــــــــــــــد جون و مهتـــــــــــاب جون                            

 

 

 


 

نوشته شده توسط سه کله پوک در دوشنبه سوم اردیبهشت 1386 ساعت 19:45 موضوع | لینک ثابت